nedjelja, 06 oktobar 2013 13:16

Pođite sa nama u Iran 40. dio- Grad Maraghe

Pođite sa nama u Iran 40. dio- Grad Maraghe

 

IRIB - Provincija Maraghe smještena je u jugozapadnom dijelu Istočnog Azerbejdžana, južno od grada Tabriza, u relativno plodnoj i prostranoj ravnici između jezera Urumije i planine vulkanskog porijekla po imenu Sahand. Provincija Maraghe prirodno je podijeljena na dva dijela: sjeverni, brdskoplaninski dio, koji obuhvata južne obronke planine Sahand i južni, ravničarski dio, koji čine prostrane ravnice.

  Provinciju Maraghe odlikuje umjerena i relativno vlažna klima. Ravničarski i predjeli oko jezera su topli, dok se brdskoplaninski i južni dio ove pokrajine, odlikuju umjerenim klimatskim uslovima.

  Ekonomsku osnovicu ove pokrajine čini poljoprivredna proizvodnja, kao i proizvodnja proizvoda životinjskog porijekla. Ovakva ekonomska orjentacija ove pokrajine prirodno je proistekla iz zavidne plodnosti njenog zemljišta, kojoj bitno doprinosi i veliki broj rijeka u ovoj oblasti, čiji se izvori nalaze na planini Sahand. Pisani tragovi o plodnosti ove oblasti, njenim obilatim plodovima i raskošnim baštama mogu se naći u djelima Ibn Haughala, geografa koji je živio prije jednog milenijuma, i Hamda Mustavfa, historičara i erudite iz 13. vijeka nove ere. U mnogobrojnim voćnjacima grada Moraghe uspijevaju mnogobrojne vrste voća. U ovoj oblasti dobija se 26 različitih vrsta grožđa, koje se prerađuje u suho voće i kao takvo stavlja u tržišnu ponudu. Uopšte, ovaj predio je poznat po proizvodnji suhog voća, koje podmiruje nacionalne potrebe, a uz to, čini i važan izvozni artikal Irana.

  Provincija Maraghe, uslijed preko 300 historijskih i više od 110 pisanih spomenika iz različitih epoha, činila je, i još uvijek čini, pogodnu sredinu za uzgoj mnogih književnika, naučnika i umjetnika. Grad Maraghe, administrativni centar istoimene pokrajine, jedan je od najstarijih gradova Irana i Istočnog Azerbejdžana. Iako se tačna starost mnogih građevina ovog grada ne može pouzdano utvrditi, postoje indicije da je ovaj grad bio urbano naselje u periodu prije nove ere. U davna vremena, ova oblast je bila gusto naseljena mnogim vrstama prahistorijskih životinja. Mnogobrojni fosilni ostaci svjedoče o trideset i dvije ražličite vrste sisara i dvije vrste ptica, što ovu oblast čini izuzetno atraktivnom za paleontološka istaživanja.

  Populacija grada Maraghe iznosi preko 260 hiljada ljudi, što ga čini drugim gradom pokrajine Istočni Azarbejdžan po broju stanovnika, odmah poslije Tabriza. Maraghe je dobijao na značaju u eri postislamskog Irana, čak je u doba vladavine dinastije Il-han (od sredine 13. do sredine 14. vijeka nove ere) bio izabaran za prijestolnicu. Ovaj period je bio vrhunac u dugoj historiji grada Maraghe, u njemu se osnivaju jedan veliki univerzitet i jedna observatorija, tako da je ovaj grad važio za jedan od obrazovnih centara tadašnjeg Irana.

  Observatorija grada Maraghe bila je izgrađena po zamisli Nasru d-din Tusija, poznatog iranskog naučnika i predstavlja jednu od najpoznatijih građevina u historiji ovog grada. Ona je izgrađena 657. hidžretske lunarne godine (1259. nove ere) na jednom brdu, na sjeveru grada. Prema historijskim svjedočanstvima, observatorija je bila funkcionalna do 703. godine, kada je teško oštećena u zemljotresu, tako da su od nje do danas ostale sačuvane samo razvaline. Svakako, mnoge druge historijske građevine koje su do nas doprle u mnogo boljem stanju potvrđuju svu nekadašnju veličanstvenost ovog grada. Jedna od njih je i Ganbode sorkh ili Crvena kupola, jedna od najstarijih građevina grada Moraghe, koja se nalazi na njegovom jugozapadnom dijelu. Ova građevina je dobila ime po specifičnoj opeci crvene boje od koje je izgrađena. Pisani zapisi uklesani na zidove crvene kupole govore da je ova građevina podignuta 542. hidžretske lunarne godine po naređenju Abdul 'Aziz bin Mahmud bin Sa'da, tadašnjeg velikana grada Maraghe. Građevina je napravljena na kvadratnoj osnovi, čine je kripta i velika, centralna prostorija, napravljena na postolju, do koje se stiže putem stepenica napravljenih u sedam redova. Ulazna vrata se nalaze na sjevernoj strani građevine, ukrašena su zanimljivim geometrijskim figurama u opeci, od kojih se posebno ističu međusobno povezane kružnice.

   Površina iznad ulaznih vrata bogato je ukrašena keramikom plave boje, reljefima u gipsu i brojnim slikama i natpisima. Slava Crvene kupole, u mnogo čemu, zasniva se na njenoj ornamentici. Upotreba pločica azurne boje u dekorativne svrhe nagovjestila je novu eru u islamskoj arhitekturi, u toku koje se velika važnost pridavala boji, koja kontrira prirodnom okruženju i osnovnoj boji građevine i tako razbija monotoniju prizora. Ova građevina je, u toku devet vijekova svog postojanja, uspjela sačuvati svoju netaknutu ljepotu do danas, uprkos burnim historijskim događajima koji su se zbivali u njenoj neposrednoj blizini.

  Još jedna od poznatih historijskih građevina grada Maraghe je i mauzolej Auvhadi Maraghe, u kome je sahranjen Roknu d-din Abu l-Hasan Maraghi, poznat kao Auvhadi Maraghe. Auvhadi, rođen oko 670. hidžretske godine, u vrijeme vladavine dinastije Il-han,  bio je poznati mistik i pjesnik perzijske književnosti, pisac čuvene mesnevije po imenu ,,Đame Đam“. Auvhadi je još u ranoj mladosti pokazao izvrsnost u poznavanju vjerskih nauka i praktikovanju erfana. Njegov početni pjesnički pseudonim je bio Safi, ali ga je, zatim, promijenio u Auvhadi, kako bi odao počast svom duhovnom učitelju, Auvhadu d-dinu Kermaniju, koji se ubraja u red najvećih mistika svoga vremena. Auvhadijevo besmrtno djelo Đame đam napisano je 733. godine po Hidžri i čini ga preko pet hiljada bejtova. Pored ovog, Auvhadi ima i druga zapažena i vrijedna djela, između ostalog 10 pisama i Govor ljubavnika, čiji su veliki ljubitelji bili i vladari dinastije Il-han. Na sjevernoj i južnoj strani mauzoleja uklesani su ime Auvhadija i godina njegove smrti (738. hidžretske lunarne godine).

   Vrijedno je napomenuti da se pored Auvhadijevog mauzoleja nalazi Muzej Moragha, koji se danas prepoznaje kao muzej orjentisan na epohu dinastije Il-han. Ovaj muzej je zvanično otvoren 1375. hidžretske solarne godine (1996.) i ponosi se svojim eksponatima iz reda grnčarije, metalnog posuđa, numizmatike i arhivske građe. Inače, epoha Il-hanova je poznata kao zlatni period islamske umjetnosti u domenu grnčarstava, u šta se mogu uvjeriti mnogobrojni posjetioci Muzeja Maraghe.

   Dragi prijatelji, provincija Maraghe obiluje i mnogim drugim kulturno-historijskim znamenitostima, poput brojnih džamija, karavansaraja, tvrđava i crkava, ali ovom prilikom, na žalost, nema mjesta njihovom prestavljanju.

 

Upišite komentar


Security code
Refresh