nedjelja, 20 oktobar 2013 00:00

Pođite sa nama u Iran 41. dio- Grad Sarab

Pođite sa nama u Iran  41. dio- Grad Sarab

IRIB - Provincija Sarab nalazi se na istoku pokrajine Istočni Azerbejdžan, predstavlja ravnicu sa sjevera, istoka i juga okruženu obroncima planina Sabalan, Bozghuš i Ilanđugh, dok je samo njena zapadna strana lako pristupačna.

Geografski uslovi provincije Sorab uzrokovali su njenu veoma hladnu klimu  tokom zimskih mjeseci, koja se u toku ljeta pretvara u umjereno toplu. Ova provincija se ubraja među najbogatije provincije Istočnog Azerbejdžana s aspekta dostupnosti vode, koja se obezbeđuje putem obilatih padavina i vodenih izvora lokalnih planina. Riječice čiji se izvori nalaze na planini Sabalan postepeno se ulivaju jedna u drugu u južnom dijelu Saraba da bi stvorile rijeku Ađi čaj, izuzetno bogatu vodnim tokom. Lokalna planinska oblast dala je pogodno podneblje za stanovanje mnogim plemenskim zajednicama pokrajine Istočni Azerbejdžan, što je prouzrokovalo da ova oblast bude jedna od centralnih u Iranu sa stanovištva stočarstva. Za ovu oblast posebno je karakterističan uzgoj krava, koje se odlikuju bogatim mliječnim prinosom i dugim životom.

   Grad Sarab je administrativni centar istoimene provincije, nalazi se u njenom centralnom dijelu i predstavlja grad koji svojim položajem povezuje mnogobrojne manje lokalne gradove. Pravac na kome se nalazi grad Sarab je bio od velikog značaja i u prošlosti, jer su njime prolazile mnogobrojne vojske i trgovački karavani. Za vrijeme mongolske vladavine, Sarab se ubrajao među najznačajnije gradove ondašnjeg Irana. Ovaj grad nije gubio na značaju ni tokom vladavine Safavida, već je posjedovao istaknuto mjesto, uslijed svoje male udaljenosti od Tabriza i Ardebila, tadašnjim okosnicama ovog regiona. Ovaj grad pamti i čuvenu bitku između kralja Ismaila Safavidskog i osmanskog sultana Halil Paše.

  Grad Sarab se ubraja i u gradove sa vrijednim historijskim zaleđem. U prilog ovoj tvrdnji idu mnogobrojni ostaci materijalne kulture Oratoha, naroda koji je bio savremenik međanskih uspona u ovom regionu tokom 8. i 7. vijeka prije nove ere. Grad Sarab je našao zasluženo mjesto i u mnogim zapisima mnogobrojnih putopisaca i geografa u prošlosti. Na primjer, Hamadullah Mustavfi, iranski geograf i hroničar, u svojoj knjizi ,,Nuzhatu l-ghulub“, napisanoj 740. hidžretske lunarne godine (1339.) napisao je slijedeće: ,, Sarab je grad.... na čijem istoku se nalazi planina Sabalan, odlikuje ga hladno vrijeme, posjeduje dosta vode putem rijeke koja povezuje planinu i grad..... u njemu uspijevaju kukuruz i ostale žitarice....“

   Ibn Hukal, arapski putopisac iz 4. hidžretskog vijeka (10. vijek nove ere) Sarab je opisao slijedećim riječima: ,,Sarab je ugodan grad, njegove brojne vodenice nalaze se tik uz prostrana kukuruzna polja i bogate voćnjake, posjeduje lijepa mjesta za prenoćište i dobre bazare....“

   Nažalost, ovaj grad je strahovito stradao u divljačkom naletu Mongola 617. hidžretske lunarne godine (1220.), poslije koga se nikada više nije vratio na stepen nekadašnje slave i razvitka, o kojem nam sada svjedoče brojni historijski spomenici. U nastavku našeg današnjeg programa osvrnućemo se na neka od ovih svjedočanstava iz prethodnih epoha.

  Na dva kilometra sjeverno od Saraba nalazi se brdo po imenu Ghal'eje đugh, koje je dobilo naziv po izvjesnoj tvrđavi koja je bila sagrađena na njegovom vrhu. Trenutno su ostaci ove tvrđave vidljivi samo u obliku glinenih hrpa, ali tokom iskopavanja na ovom brdu pronađeni su masivni zidovi nekadašnjeg utvrđenja od preko pet metara visine. Arheološki nalazi povrđuju da je ovo utvrđenje prvobitno bilo sagrađeno između 7. i 8. vijeka pre nove ere, u vrijeme međanske prevlasti u ovom regionu. Pored ostataka utvrđenja, nađeni su i mnogobrojni ostaci grnčarije, koji obuhvataju period od 2. milenijuma prije nove ere do prvih vijekova islama.

   U gradu Sarabu treba svakako posjetiti i Džuma džamiju iz 9. hidžretskog vijeka (15. vijek nove ere). Ono što izdvaja ovu džamiju od ostalih je to da ona ne posjeduje minaret, ali zato posjeduje ogromni šabestan sa 3 mihraba, koji nadvisuje 60 manjih kupola. Iznad istočnog portala nalazi se kaligrafski zapis iz 9. vijeka po Hidžri (15. vijek nove ere) koji svjedoči o starosti ove džamije. Džuma džamija grada Saraba je Farvardina 1347. hidžretske solarne godine dospjela na Nacionalnu listu zaštićenih spomenika Irana.

   U gradu Sarabu, nalazi se muzej posvećen plemenskim zajednicama Istočnog Azerbejdžana. Ovaj muzej pruža mogućnost mnogobrojnim turistima da se bliže upoznaju sa svim ljepotama i teškoćama plemenskog načina života, kao i sa njihovom višemilenijumskom, specifičnom  kulturom. Također, ovaj muzej skreće pažnju na izuzetan značaj plemenskih formacija u domenu političke i društvene historije Irana. Korijen mnogih vladarskih dinastija Irana, kako prije tako i poslije pojave islama, nalazi se upravo u plemenskim strukturama. Mnoge dinastije poput Gazanvida, Seldžuka, Hvarezm šahova, dinastije Il-han, Zand i Kadžar proistekle su iz politički organizovanih plemenskih zajednica. Danas, plemenski način života ubrzano nestaje, stoga se smatralo neophodnim da se osnivanjem jednog muzeja ovakve vrste sačuvaju njegove tekovine.

   Grad Sarab se nalazi na magistralnom putu Ardebil-Tabriz, koji vodi do izuzetno atraktivne pokrajine Gilan, tako da Sarab predstavlja usputnu stanicu mnogobrojnim turistima koji su se uputili ka sjeveru Irana. Da bi se mogućnosti dnevnog turizma bolje iskoristile, Muzej plemena Istočnog Azerbejdžana smešten je u historijski hamam po imenu Đalal. Ovaj hamam potiče iz perioda dinastije Kadžar, odlikuje ga veoma lijepa arhitektura, što je i osnovni razlog što se našao na Listi zaštićenih spomenika od nacionalnog značaja.

  Muzej plemena Azerbejdžana, prvi muzej te vrste u Iranu, postavljen je u okviru strogih uslova etnologije. Pri ovom muzeju vrše se ozbiljna istraživanja običaja, tradicije, umjetnosti, načina života plemenskih naroda uz pomoć brojnih muzejskih eksponata koje su sakupili stručnjaci na terenu. Ovi eksponati upečatljivo svjedoče o svim ljepotama i nedaćama plemenskog načina života tokom konstantnog napora ljudi u plemenu da svoj život poboljšaju. Muzej plemena Azerbejdžana posjeduje više dijelova, od kojih je najprivlačniji onaj posvećen čobanskom načinu života. Uopšteno, ovaj muzej posjeduje eksponate koji pružaju potpuni uvid u život plemenskih zajednica, od njihovih tradicija, dostignuća, muzike, korišćenja vune, pravljenja hljeba do njihovih tradicionalnih čajdžinica i slikarstva.

 

 

Upišite komentar


Security code
Refresh